
Een eigen put graven om de tuin te besproeien zonder afhankelijk te zijn van het openbare netwerk, is een haalbaar project met het juiste materiaal. De thermische boor maakt het mogelijk om gaten te boren in verschillende grondsoorten, inclusief klei of compacte grond, waar een handboor snel zijn grenzen zou bereiken. Het is echter belangrijk om de grond goed voor te bereiden, de juiste accessoires te kiezen en de boring gedurende de tijd te beschermen.
Klei-, zand- of grindgrond: pas de boor aan de grond aan
Voordat je zelfs maar de motor start, bepaalt het type grond de rest. Zandgrond is gemakkelijk te boren, maar de wanden kunnen snel instorten. Klei biedt meer weerstand tegen de boor, maar plakt aan de schroeven en vertraagt de voortgang. Grindgrond kan de rotatie abrupt blokkeren.
Aanvullende lectuur : Volledige gids voor het veilig uitschakelen van de achteruitrijsensor op de Peugeot 308
Heb je ooit de aarde van je tuin na een zware regenbui bekeken? Als het een plakkerige modder vormt, zit je waarschijnlijk op klei. Als het tussen je vingers doorloopt, is het zand. Deze eenvoudige observatie helpt bij het kiezen van de boor.
Voor compacte grond is een boor met een grote diameter (ongeveer 250 mm) met versterkte messen het beste. Op losse grond is een kleinere diameter voldoende, maar je moet een snelle voorbuis voorzien om instorting van de wanden te voorkomen. Wanneer je besluit om een handmatige put te boren, voorkomt deze analyse van de grond dat je materiaal breekt of uren verliest met het vrijmaken van een vastgelopen boor.
Lees ook : Tips en inspiratie voor het organiseren van een onvergetelijke en persoonlijke bruiloft

Voorbuis en bescherming van de putkop: twee vaak verwaarloosde stappen
De meeste gidsen beschrijven de boring zelf, maar gaan snel voorbij aan wat er daarna gebeurt. De ervaringen die zijn verzameld door de Stichting PRACTICA tonen aan dat boringen vaak verstopt raken enkele maanden na de ingebruikname wanneer de bescherming van de putkop wordt verwaarloosd.
De voorbuis bestaat uit het inbrengen van een tijdelijke buis (vaak van PVC) in het gat terwijl je verder naar beneden boort. Het houdt de wanden op hun plaats terwijl je dieper boort. Zonder deze kan zandgrond instorten en het reeds voltooide werk verstoppen.
De betonnen putkop
Eenmaal de definitieve buis geïnstalleerd, moet de putkop ongeveer twintig centimeter boven de grond uitsteken. Het gieten van een kleine betonnen plaat rondom, met een perifere afvoer, voorkomt dat regenwater in de boring sijpelt. Deze voorzorgsmaatregel is ook van toepassing op een kleine tuinput die bedoeld is voor besproeiing.
Een betonnen verhoging beschermt de put tegen oppervlakte-infiltratie en verlengt aanzienlijk de levensduur. Zonder deze kunnen bacteriën, meststoffen of pesticiden uit de tuin de watervoerende laag besmetten.
Filter en drainagegrind: zorg voor zandvrij water
De definitieve buis is niet genoeg. Aan het ondergedompelde uiteinde filtert een filter (een buis met fijne sleuven) het water dat in de put komt. Recente gidsen van organisaties zoals Fert benadrukken het gebruik van filters met fijne sleuven en gekalibreerd grind, zelfs bij kleine handboringen.
Waarom deze keuze? Omdat een slecht gefilterde put bij elke pompbeurt zand aanzuigt. Dit zand slijt de oppervlaktepomp of de motopomp voortijdig en leidt uiteindelijk tot verstopping van de buis. Dit moet je voorzien voor een correcte filtratie:
- Een filter waarvan de sleuven zijn aangepast aan de korrelgrootte van de grond (fijne sleuven voor zand, bredere voor grof grind)
- Een massa van gerold grind tussen de buis en de wanden van de boring, over de volledige hoogte van het filter, om de instroom van zand te vertragen
- Een PVC bodemplug onder het filter, om te voorkomen dat sediment van onderaf de buis inkomt
Een goede filtermassa vermindert de zandafzetting en verlengt de levensduur van de pomp aanzienlijk.

Veiligheid en verklaring: wat de regelgeving vereist
Wat betreft materiaal, bevatten recente thermische boren een anti-vibratiesysteem en een veiligheidskoppeling. De koppeling stopt de rotatie als de boor vastloopt in een wortel of een steen, waardoor voorkomt dat de machine uit je handen glijdt. Controleer de aanwezigheid van dit apparaat voor de aankoop of verhuur.
Verklaring bij de gemeente
In Frankrijk regelt het besluit van 11 september 2003 betreffende wateronttrekkingen de huishoudelijke boringen. Verschillende gemeenten vereisen nu een voorafgaande verklaring, zelfs voor ondiepe putten die bedoeld zijn voor besproeiing. Sommige vereisen ook een terugslagklep op het interne netwerk om elke verbinding met drinkwater te voorkomen.
Informeer bij je gemeente voordat je begint. Het niet verklaren van een boring kan leiden tot een boete, en een niet-conforme put kan problemen opleveren bij de verkoop van onroerend goed.
Onderhoud van de put en de thermische boor na de boring
Eenmaal de put operationeel is, is een jaarlijkse controle voldoende om deze in goede staat te houden. Hier zijn de punten om te controleren:
- Het waterniveau in de put aan het begin en aan het einde van het droge seizoen, om een eventuele verlaging van de watervoerende laag op te merken
- De staat van het filter (een pompbeurt die zand terugbrengt, duidt op een verstopping of verslechtering)
- De putkop en de perifere afvoer, om te controleren of er geen scheuren zijn die oppervlaktewater binnenlaten
- De debiet van de pomp, die geleidelijk afneemt als de filtermassa vervuilt
Voor de boor zelf is het reinigen van de schroeven na elk gebruik en een regelmatige olie verversen van de thermische motor essentieel om de boorkracht te behouden. De messen van de boor slijten sneller in abrasieve grond: inspecteer ze en vervang ze wanneer ze niet meer in de grond bijten.
Een goed ontworpen put, met een stevige buis, een geschikt filter en een beschermde kop, kan jarenlang water voor besproeiing leveren. De echte investering ligt niet zozeer in de boor, maar in de kwaliteit van de afwerking van de boring.